persönlich

(1) in eigener Person anwesend od. handelnd, selbst
ด้วยตนเอง /ˆdu:ai ton e:ng/
ด้วยตัวเอง /ˆdu:ai tu:a e:ng/
• Nichts ist unmöglich für ihn, solange er es nicht persönlich tun muss.
  ไม่มีอะไรที่จะเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาตราบใดที่เขาไม่ต้องทำมันด้วยตนเอง /
  ไม่มีอะไรที่จะเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาตราบใดที่เขาไม่ต้องทำมันด้วยตัวเอง
• Anstatt sich persönlich zu verabschieden, schrieb er einen Abschiedsbrief.
  แทนที่จะลาด้วยตนเองเขากลับเขียนจดหมายลา / แทนที่จะลาด้วยตัวเองเขากลับเขียนจดหมายลา
• Warum gehst du nicht persönlich? ทำไมคุณไม่ไปด้วยตนเอง / ทำไมคุณไม่ไปด้วยตัวเอง
• Sie müssen persönlich erscheinen, um den Visumsantrag einzureichen.
  คุณต้องมาด้วยตนเองเพื่อยื่นคำร้องขอวีซา / คุณต้องมาด้วยตัวเองเพื่อยื่นคำร้องขอวีซา

(2) das Privatleben, die eigenen Angelegenheiten od. Gefühle betreffend, nicht offiziell od. beruflich
ส่วนตัว /,su:an tu:a/
• Misch dich nicht ein, dies ist meine persönliche Angelegenheit! อย่ามายุ่ง นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของผม
• Es ist meine persönliche Meinung. มันเป็นความเห็นส่วนตัวของผม
• Ich habe persönliche Gründe. ฉันมีเหตุผลส่วนตัว
• keine persönlichen Interessen haben ไม่มีผลประโยชน์ส่วนตัว
• persönliche Gebrauchsgegenstände ของใช้ส่วนตัว
• ein persönlicher Brief จดหมายส่วนตัว
• eine persönliche Frage stellen ถามคำถามส่วนตัว
• persönliche Daten ข้อมูลส่วนตัว

(3) individuell auf eine Person zugeschnitten
เฉพาะบุคคล /,tscha-‘Pɔ ,buk-Kon/
• Jeder Kunde erhält eine persönliche Beratung. ลูกค้าแต่ละคนจะได้รับคำแนะนำเฉพาะบุคคล
• ein persönlicher Lernplan แผนการเรียนรู้เฉพาะบุคคล