Sturz การหกล้ม การตก การโค่นล้ม คาน ตอ ตอไม้

Sturz (m.)

(1) das Stürzen 1
การหกล้ม /ga:n-,hok ‘lom/ [ครั้ง /‘Krang/]
• Der Sturz führte zu einem Knochenbruch. การหกล้มทำให้มีกระดูกหัก

(2) das Stürzen 2
การตก /ga:n-,tok/ [ครั้ง /‘Krang/]
• Er überlebte den Sturz vom Dach eines siebenstöckigen Gebäudes.
เขารอดชีวิตจากการตกจากหลังคาตึกเจ็ดชั้น

(3) das Stürzen 4
การโค่นล้ม /ga:n-ˆKo:n ‘lom/ [ครั้ง /‘Krang/]
• der Sturz einer Regierung durch Militärgewalt การโค่นล้มรัฐบาลด้วยกำลังทหาร

(4) (Bauwesen) tragendes Konstruktionselement über Fenstern, Türen o. Ä.
คาน /Ka:n/ [ตัว /tu:a/]
• Der Sturz kann das Gewicht nicht tragen. คานรับน้ำหนักไม่ไหว
• der Sturz eines Fensters คานหน้าต่าง

(5) (reg.) Baumstumpf
ตอ /tɔ:/ [ตอ /tɔ:/]
ตอไม้ /tɔ: ‘mai/ [ตอ /tɔ:/]