Berg (m.)
(1) große Bodenerhebung
เขา /ˇKau/ [ลูก /ˆlu:k/]
ภูเขา /Pu: ˇKau/ [ลูก /ˆlu:k/]
• Er rennt leichtfüßig den Berg hinauf. เขาวิ่งเท้าเบาขึ้นไปบนเขา / เขาวิ่งเท้าเบาขึ้นไปบนภูเขา
• einen Berg besteigen ปีนเขา / ปีนภูเขา
• einen Berg überqueren ข้ามเขา / ข้ามภูเขา
• Dieser Berg ist unpassierbar. เขาลูกนี้ข้ามไม่ได้ / ภูเขาลูกนี้ข้ามไม่ได้
• von einem Berg absteigen เดินลงจากเขา / เดินลงจากภูเขา
• Dieser Berg ist ständig mit Schnee bedeckt. เขาลูกนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะเสมอ / ภูเขาลูกนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะเสมอ
• Wir graben gerade einen Tunnel zu einer anderen Seite des Berges.
เรากำลังขุดอุโมงค์ไปยังอีกด้านหนึ่งของเขา / เรากำลังขุดอุโมงค์ไปยังอีกด้านหนึ่งของภูเขา
• Die Straße schlängelt sich den Berg hinauf. ถนนลดเลี้ยวขึ้นไปบนเขา / ถนนลดเลี้ยวขึ้นไปบนภูเขา
• Dies ist der höchste Punkt des Berges. นี่คือจุดสูงสุดของเขา / นี่คือจุดสูงสุดของภูเขา
• ein hoher Berg เขาสูง / ภูเขาสูง
• Der Berg ist sehr steil. เขาสูงชันมาก / ภูเขาสูงชันมาก
• Dieser Gipfel mit dem Namen Inthanon ist der höchste Berg in Thailand.
ยอดเขานี้ชื่ออินทนนท์ เป็นเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย / ยอดเขานี้ชื่ออินทนนท์ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย
• der Fuß eines Berges ตีนเขา /ti:n ˇKau/
• Spruch jm. stehen die Haare zu Berge (ugs.) j. bekommt Angst od. einen Schreck x ขนลุก
• Der Anblick einer Schlange bewirkt, dass mir die Haare zu Berge stehen. เห็นงูทำให้ผมขนลุก
• Spruch den Wald vor lauter Bäumen nicht sehen im Thai: Ein Haar verbirgt einen Berg. เส้นผมบังภูเขา
• Spruch Der Glaube versetzt Berge. / Der Glaube kann Berge versetzen. Wenn man fest von etw. überzeugt ist, kann man auch etw. schaffen, was sich normalerweise nicht verwirklichen lässt.
ความเชื่อสามารถเคลื่อนภูเขา / ความเชื่อเคลื่อนภูเขาได้
(2) (nP) Gebirge
เทือกเขา /ˆTü:ak ˇKau/ [เทือก /ˆTü:ak/, แห่ง /,häng/]