Macht (f.)

(1) Befugnis über jn./etw. zu bestimmen; Möglichkeit od. Fähigkeit, über andere auch gegen deren Willen zu bestimmen
อำนาจ /am-ˆna:t/
• Wer eine Wahl gewinnt, hat die Berechtigung, an die Macht zu kommen.
  ผู้ที่ชนะการเลือกตั้งมีความชอบธรรมที่จะเข้าสู่อำนาจ / ผู้ที่ชนะการเลือกตั้งมีความชอบธรรมที่จะขึ้นสู่อำนาจ
• Er hat nicht die Macht, eine Untersuchung anzuordnen. เขาไม่มีอำนาจที่จะสั่งให้มีการสอบสวน
• seine Macht für den Frieden einsetzen ใช้อำนาจเพื่อสันติภาพ
• js. Macht einschränken ลิดรอนอำนาจของ x
• die Macht dezentralisieren กระจายอำนาจ
• politische Macht อำนาจทางการเมือง
• staatliche Macht อำนาจรัฐ / อำนาจของรัฐ
• Der Drang nach Macht ist etwas, das schwer zu kontrollieren ist.
  ความกระหายอำนาจเป็นสิ่งที่ยากที่จะควบคุม
• Die westlichen Länder haben ihre Macht bis Fernost ausgedehnt.
  ประเทศตะวันตกขยายอำนาจไปถึงตะวันออกไกล / ประเทศตะวันตกแผ่อำนาจไปถึงตะวันออกไกล
• die Macht ergreifen / die Macht an sich reißen ยึดอำนาจ
• Spruch Wissen ist Macht. ความรู้คืออำนาจ

(2) Einfluss
อิทธิพล /,it-‘Ti-Pon/
• die Macht des Klimas อิทธิพลของภูมิอากาศ
• Spruch Macht der Gewohnheit อิทธิพลของความเคยชิน

(3) Staat mit bestimmendem Einfluss auf die internationale Politik
มหาอำนาจ /‘ma-ˇha: am-ˆna:t/
ประเทศมหาอำนาจ /,pra-ˆTe:t ‘ma-ˇha: am-ˆna:t/ [ประเทศ /,pra-ˆTe:t/]
มหาประเทศ /‘ma-ˇha: ,pra-ˆTe:t/