Schmuck (m.)
(1) meist kostbare Gegenstände wie Ketten, Reife, Ringe o. Ä.
เครื่องประดับ /ˆKrü:ang ,pra-,dap/
• Das Geschäft verkauft Schmuck, Uhren und Ähnliches. ร้านขายเครื่องประดับ นาฬิกา ฯลฯ
• Sie bewahrt den Schmuck in einem Safe auf. เธอเก็บเครื่องประดับไว้ในตู้เซฟ
• Schmuck tragen สวมเครื่องประดับ
• Schmuck ablegen ถอดเครื่องประดับ
• Schmuck für Damen เครื่องประดับสตรี
(2) Dekoration2
เครื่องตกแต่ง /ˆKrü:ang ,tok ,täng/
เครื่องประดับ /ˆKrü:ang ,pra-,dap/