fickerig (1) (reg.) nicht fähig, seinen Bewegungsdrang zu beherrschen ขยุกขยิก /,Ka-,juk ,Ka-,jik/ • Die Zuhörer begannen fickerig zu werden. ผู้ฟังเริ่มขยุกขยิก • ein fickeriges Kind เด็กที่ขยุกขยิก (2) (derb) geil1 บ้ากาม /ˆba: ga:m/