Ritter (m.) (im Mittelalter) berittener Krieger gehobenen Standes, zu dessen Ausrüstung u. a. Rüstung, Schild u. Schwert gehören
อัศวิน /,at-,sa-win/ [คน /Kon/]
(männl.) อัศวินชาย /,at-,sa-win tscha:i/ [คน /Kon/]
• Dieser Roman stellt das Leben eines Ritters dar. นวนิยายเรื่องนี้พรรณนาชีวิตของอัศวินคนหนึ่ง
• Ritter mussten intensiv trainieren. อัศวินต้องฝึกอย่างเอาเป็นเอาตาย
• der schwarze Ritter อัศวินดำ
• jn. zum Ritter schlagen แต่งตั้ง x ให้เป็นอัศวิน
• die Legende von König Artus und den Rittern der Tafelrunde ตำนานของกษัตริย์อาร์เธอร์และอัศวินโต๊ะกลม