Gewohnheit (f.)

(1) durch häufiges Wiederholen selbstverständlich gewordene Handlung, Haltung o. Ä.
ความเคยชิน /Kwa:m-Kö:i tschin/
• Er zog aus Gewohnheit die Schuhe aus. เขาถอดรองเท้าตามความเคยชิน
• Macht der Gewohnheit อิทธิพลของความเคยชิน
• mit einer alten Gewohnheit brechen ทำลายความเคยชินเก่าๆ

(2) Angewohnheit
นิสัย /‘ni-ˇsai/