kämpfen

(1) sich handgreiflich, tätlich mit jm. auseinandersetzen
สู้ /ˆsu:/
ต่อสู้ /,tɔ: ˆsu:/
• Er forderte mich heraus, mit ihm zu kämpfen. เขาท้าทายให้ผมสู้กับเขา / เขาท้าทายให้ผมต่อสู้กับเขา
• Sie kämpften mehrere Stunden gegeneinander. เขาสู้กันอยู่หลายชั่วโมง / เขาต่อสู้กันอยู่หลายชั่วโมง
• Er kämpfte bis zum Letzten. เขาสู้จนถึงที่สุด / เขาต่อสู้จนถึงที่สุด
• Wir müssen für unser Vaterland kämpfen. เราจะต้องสู้เพื่อมาตุภูมิ / เราจะต้องต่อสู้เพื่อมาตุภูมิ
• Mann gegen Mann kämpfen สู้กันตัวต่อตัว / ต่อสู้กันตัวต่อตัว
• mit bloßen Händen kämpfen สู้มือเปล่า / สู้ด้วยมือเปล่า / ต่อสู้มือเปล่า / ต่อสู้ด้วยมือเปล่า
• Hähne kämpfen lassen einen Hahnenkampf veranstalten ตีไก่
• Spruch bis zum letzten Tropfen Blut kämpfen สู้จนเลือดหยดสุดท้าย / ต่อสู้จนเลือดหยดสุดท้าย

(2) sich unter Einsatz verschiedenster Mittel bemühen, etw. Bestimmtes zu erreichen
สู้ /ˆsu:/
ต่อสู้ /,tɔ: ˆsu:/
• Wir kämpfen für die Belange der Reisbauern.
  เราสู้เพื่อผลประโยชน์ของชาวนา / เราต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของชาวนา
• für die Demokratie kämpfen สู้เพื่อประชาธิปไตย / ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย
• für den Frieden kämpfen สู้เพื่อสันติภาพ / ต่อสู้เพื่อสันติภาพ
• Wir müssen gegen die Ungerechtigkeit kämpfen. เราต้องสู้กับความอยุติธรรม / เราต้องต่อสู้กับความอยุติธรรม
• gegen das neue Regime kämpfen สู้กับระบอบการปกครองใหม่ / ต่อสู้กับระบอบการปกครองใหม่
• Er kämpfte lange mit sich, bevor er seine Schuld gestand.
  เขาสู้กับตัวเองอยู่นานกว่าจะสารภาพความผิดของเขา / เขาต่อสู้กับตัวเองอยู่นานกว่าจะสารภาพความผิดของเขา
• mit der Müdigkeit kämpfen สู้กับความง่วงนอน / ต่อสู้กับความง่วงนอน

(3) (Militär) eine kriegerische Auseinandersetzung führen
สู้รบ /ˆsu: ‘rop/
• Die thailändischen Soldaten haben mutig gekämpft. ทหารไทยได้สู้รบอย่างกล้าหาญ

(4) (Sport)
แข่งขัน /,Käng ˇKan/
• um die Meisterschaft kämpfen แข่งขันชิงชนะเลิศ