Grundlage Grund-Lage (f.) etw., auf das man etw. aufbauen od. von dem man etw. weiterentwickeln kann
พื้นฐาน /‘Pü:n ˇTa:n/
รากฐาน /ˆra:k ˇTa:n/
• Er lernt gerade die Grundlagen der thailändischen Sprache.
  เขากำลังเรียนพื้นฐานภาษาไทย / เขากำลังเรียนรากฐานภาษาไทย
• Bemühungen sind die Grundlage des Erfolges.
  ความพยายามเป็นพื้นฐานของความสำเร็จ / ความพยายามเป็นรากฐานของความสำเร็จ
• Die Familie ist die wichtigste Grundlage der Gesellschaft.
  ครอบครัวเป็นพื้นฐานของสังคมที่สำคัญที่สุด / ครอบครัวเป็นรากฐานของสังคมที่สำคัญที่สุด