rauben ปล้น โจรกรรม ลักพา ลักพาตัว

rauben

(1) sich etw. gewaltsam od. unter Androhung von Gewalt aneignen
ปล้น /ˆplon/
โจรกรรม /dscho:[dscho:n]-‘ra-gam/
• Schmuck
rauben ปล้นเครื่องประดับ / โจรกรรมเครื่องประดับ
• Spruch jm. den Atem rauben jn. sprachlos machen ทำให้ x พูดไม่ออก

(2) entführen1
ลักพา /‘lak Pa:/
ลักพาตัว /‘lak Pa: tu:a/
• ein Kind
rauben ลักพาเด็ก / ลักพาตัวเด็ก