Ding (n.)

(1) nicht namentlich bezeichneter Gegenstand, nicht namentlich bezeichnete Sache
สิ่ง /,sing/
• Was ist das für ein Ding? นี่คือสิ่งอะไร
ของ /ˇKɔ:ng/
• (1) Das Ding, das auf dem Tisch liegt, ist ein Anspitzer. ของซึ่งวางอยู่บนโต๊ะคือกบเหลาดินสอ
• Ich habe dort mehrere Dinge gekauft. ฉันซื้อของหลายอย่างที่นั่น

(2) (mP) Angelegenheit
เรื่อง /ˆrü:ang/ [เรื่อง /ˆrü:ang/]
• Wichtige Dinge müssen zuerst erledigt werden. เรื่องสำคัญจะต้องทำก่อน

(3) (mP) Ereignisse, die man nicht näher bezeichnen kann od. will
เหตุการณ์ /,he:t ga:n/ [ครั้ง /‘Krang/]
• Dann geschahen unglaubliche Dinge. แล้วเกิดเหตุการณ์ที่เหลือเชื่อ

(4) (ugs.) Mädchen2
สาว /ˇsa:u/ [คน /Kon/]
หญิงสาว /ˇjing ˇsa:u/ [คน /Kon/]
สาวน้อย /ˇsa:u ‘nɔ:i/ [คน /Kon/]
สาวแส้ /ˇsa:u ˆsä:/ [คน /Kon/]
(poetisch) กัญญา /gan-ja:/ [คน /Kon/]
• ein reizendes Ding สาวน่ารัก / หญิงสาวน่ารัก / สาวน้อยน่ารัก / สาวแส้น่ารัก

(5) {idV: Das ist ein Ding der Unmöglichkeit!} Das kann nicht sein! Das ist unmöglich!
เป็นไปไม่ได้ /pen pai ˆmai ˆdai/

(6) {idV: Jedes Ding hat zwei Seiten.} Alles hat Vor- und Nachtteile.
ทุกอย่างมีข้อดีข้อเสีย /‘Tuk ,ja:ng mi: ˆKɔ: di: ˆKɔ: ˇsi:a/

(7) {idV: ein Ding drehen} (ugs.) eine Straftat begehen
กระทำผิดกฎหมาย /,gra-Tam ,Pit ,got ˇma:i/