Becken อ่าง สระ กระดูกเชิงกราน ฉาบ อออ่าง

Becken (n.)

(1) flacher, oben offener, meist fest installierter Behälter für Flüssigkeiten
อ่าง /,a:ng/ [อ่าง /,a:ng/]
• Drei Aale schwimmen im Becken. ปลาไหลสามตัวว่ายน้ำอยู่ในอ่าง
• Er schöpft (mit der Hand) Wasser aus dem Becken und wäscht sich den Oberkörper. เขาวักน้ำจากอ่างลูบตัว
• Das ganze Becken ist voller Schaum. อ่างทั้งอ่างเต็มไปด้วยฟอง
• Im Becken ist kein Wasser. ในอ่างไม่มีน้ำ

(2) größeres (ausgemauertes) Wasserbecken (Swimmingpool)
สระ /,sa/ [สระ /,sa/]
• im Becken baden ว่ายน้ำในสระ

(3) (Anatomie) kurz für: Beckenknochen (Knochen 1 )
กระดูกเชิงกราน /,gra-,du:k tschö:ng gra:n/ [ชิ้น /‘tschin/]
• Er fiel herunter und brach sich das Becken. เขาตกลงมาทำให้กระดูกเชิงกรานหัก

(4) (Musik) (Musikinstrument)
ฉาบ /,tscha:p/ [ข้าง /ˆKa:ng/, คู่ /ˆKu:/, อัน /an/]
• ein Becken anschlagen ตีฉาบ

(5) (Sprachwissenschaft) Name eines thail. Konsonanten [i]
อออ่าง /ɔ: ,a:ng/