Nahrung (f.) alles, was Lebewesen essen u. trinken, um zu leben
อาหาร /a:-ˇha:n/
• Die Nahrung, die Abendländer zu sich nehmen, ist Nahrung, die viel Fett und Eiweiß enthält.
  อาหารที่ชาวตะวันตกรับประทานเป็นอาหารที่มีไขมันและโปรตีนสูง
• Diese Nahrung ist leichtverdaulich. อาหารนี้ย่อยง่าย
• Diese Nahrung ist schwerverdaulich. อาหารนี้ย่อยยาก
• Der unverdauliche Teil der Nahrung gelangt in den Dickdarm. อาหารส่วนที่ย่อยไม่ได้จะผ่านไปยังลำไส้ใหญ่
• Ist genug Nahrung da? อาหารมีพอไหม
• Er hat gerade genug Nahrung für einen Monat (zu essen). เขามีอาหารพอดีสำหรับกินหนึ่งเดือน
• jene Sorte Nahrung nicht mögen ไม่ชอบอาหารชนิดนั้น
• Er aß verdorbene Nahrung und bekam infolgedessen Durchfall. เขากินอาหารเสียเลยท้องเสีย
• Er schluckt seine Nahrung ohne zu kauen. เขากลืนอาหารของเขาโดยไม่เคี้ยว
• Der Geier frisst Aas als Nahrung. นกแร้งกินเนื้อสัตว์ตายเป็นอาหาร
• jm. Nahrung geben ให้อาหารแก่ x
• Wir geben unseren Arbeitern Nahrung und Unterkunft.
  เราให้อาหารและที่อยู่แก่คนงานของเรา
• Nahrung rationieren จำกัดอาหาร
• Nahrung aus der Dose อาหารกระป๋อง / เครื่องกระป๋อง
• feste Nahrung อาหารแข็ง
• flüssige Nahrung อาหารเหลว
• leichte Nahrung อาหารเบา
• schwere Nahrung อาหารหนัก