Himmel (m.)

(1) halbkugelähnlicher Luftraum über der Erde
ฟ้า /‘fa:/
ท้องฟ้า /‘Tɔ:ng ‘fa:/
• Der Himmel ist mit Sternen übersät. ฟ้าเต็มไปด้วยดาว / ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาว
• (2a) Was siehst du am Himmel? คุณเห็นอะไรในฟ้า / คุณเห็นอะไรในท้องฟ้า
• Am Himmel ist nicht ein einziger Stern. ฟ้าไม่มีดาวสักดวงเดียว / ท้องฟ้าไม่มีดาวสักดวงเดียว
• Heute ist der Himmel wolkenlos. วันนี้ฟ้าไม่มีเมฆ / วันนี้ท้องฟ้าไม่มีเมฆ
• Der Himmel ist klar. ฟ้าแจ่มใส / ท้องฟ้าแจ่มใส
• Der Himmel wurde plötzlich dunkel. ฟ้ามืดลงทันที / ท้องฟ้ามืดลงทันที
• Schließlich klärte sich der Himmel auf. ในที่สุดฟ้าแจ่มใสขึ้น / ในที่สุดท้องฟ้าแจ่มใสขึ้น
• zum Himmel aufblicken มองขึ้นไปบนฟ้า / มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
• unter freiem Himmel draußen, im Freien กลางแจ้ง
• Spruch Es regnet nicht überall am Himmel. thail. Ausruf, wenn etw. ungleichmäßig verteilt ist
  ฝนตกไม่ทั่วฟ้า / ฝนตกไม่ทั่วท้องฟ้า

(2) Bereich des Göttlichen
สวรรค์ /,sa-ˇwan/
• Oben ist der Himmel, unten ist die Hölle. ข้างบนคือสวรรค์ข้างล่างคือนรก
• im Himmel sein อยู่บนสวรรค์
• schon im Himmel sein (verhüllend) schon tot sein ไปสวรรค์เสียแล้ว
• nicht in den Himmel wollen nicht sterben wollen ไม่อยากไปสวรรค์