Erscheinung (f.)

(1) Phänomen1
ปรากฏการณ์ /pra:-,got[,got-,ta]-ga:n/ [ครั้ง /‘Krang/, อย่าง /,ja:ng/]
• Arbeitslosigkeit ist eine allgemein verbreitete Erscheinung in kapitalistischen Ländern.
  การว่างงานเป็นปรากฏการณ์ธรรมดาในประเทศทุนนิยม
• (61+2) Wir können es nicht erklären. Es ist eine übernatürliche Erscheinung.
  เราไม่สามารถอธิบายได้ มันเป็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ
• eine natürliche Erscheinung ปรากฏการณ์ธรรมชาติ

(2) Erscheinungsbild
รูปลักษณ์ /ˆru:p ,lak/

(3) scheinbares od. unwirkliches Auftreten von etw., das nicht real ist
ภาพลวงตา /ˆPa:p lu:ang ta:/ [ภาพ /ˆPa:p/]
• eine Erscheinung haben มีภาพลวงตา

(4) {idV: in Erscheinung treten} erkennbar, sichtbar werden
ผุดขึ้น /,Put ˆKün/
• Ein neues Problem trat in Erscheinung. ปัญหาใหม่ได้ผุดขึ้น