Parkplatz Park-Platz (m.)

(1) Fläche, auf der man ein Auto parken kann
ที่จอด /ˆTi: ,dschɔ:t/ [แห่ง /,häng/]
ที่จอดรถ /ˆTi: ,dschɔ:t ‘rot/ [แห่ง /,häng/]
• Er wusch sein Auto auf dem Parkplatz eines Freundes.
  เขาล้างรถของเขาในที่จอดของเพื่อน / เขาล้างรถของเขาในที่จอดรถของเพื่อน
• keinen Parkplatz finden หาที่จอดไม่เจอ / หาที่จอดรถไม่เจอ
• Er parkte auf einem Parkplatz für Behinderte. เขาจอดรถในที่สำหรับคนพิการ

(2) größere Fläche, auf dem Autos geparkt werden können
ลานจอด /la:n ,dschɔ:t/ [แห่ง /,häng/]
ลานจอดรถ /la:n ,dschɔ:t ‘rot/ [แห่ง /,häng/]
• Dieser Parkplatz ist niemals leer. ลานจอดแห่งนี้ไม่เคยว่าง / ลานจอดรถแห่งนี้ไม่เคยว่าง