eilig

(1) in Eile
รีบเร่ง /ˆri:p ˆreng/
เร่งรีบ /ˆreng ˆri:p/
• Morgens habe ich es meistens eilig. ตอนเช้าฉันมักจะรีบเร่งเสมอ / ตอนเช้าฉันมักจะเร่งรีบเสมอ
• Er verließ eilig das Zimmer. เขาออกจากห้องอย่างรีบเร่ง / เขาออกจากห้องอย่างเร่งรีบ

(2) dringend
ด่วน /,du:an/