Testament (n.)

(1) (Rechtswesen) schriftliche Verfügung, in der j. festlegt, was nach seinem Tod mit seinem Besitz geschehen soll
พินัยกรรม /‘Pi-nai-gam/ [ฉบับ /,tscha-,bap/]
• Ein Testament ist ein einseitiges Rechtsgeschäft. พินัยกรรมเป็นนิติกรรมฝ่ายเดียว
• sein Testament machen ทำพินัยกรรม
• Hat er sein Testament schon gemacht oder noch nicht? เขาทำพินัยกรรมแล้วหรือยัง
• Entsprechend dem Testament erhalten diese beiden Diener fünftausend Baht.
  ตามพินัยกรรมคนใช้สองคนนี้จะได้รับเงินห้าพันบาท
• ein Testament interpretieren / ein Testament auslegen ตีความพินัยกรรม
• ein Testament widerrufen ถอนพินัยกรรม
• ein bizarres Testament พินัยกรรมพิลึกพิลั่น
• eine Erbteilung im Falle, dass es kein Testament gibt การแบ่งมรดกในกรณีไม่มีพินัยกรรม
• das Schriftstück eines Testaments als solches หนังสือพินัยกรรม
• Kodizill Ergänzung od. Nachtrag zu einem Testament
  เอกสารแนบท้ายพินัยกรรม / เอกสารต่อท้ายพินัยกรรม / บันทึกต่อท้ายพินัยกรรม

(2) (Religion) Bund od. Vereinbarung zwischen Gott u. den Menschen
พันธสัญญา /Pan-‘Ta-ˇsan-ja:/
• das Neue Testament พันธสัญญาใหม่
• das Alte Testament พันธสัญญาเดิม / พันธสัญญาเก่า