Verb (n.) (Sprachwissenschaft) (Wort1) [i]
กริยา /,gri-ja:/ [คำ /Kam/] (Abk.) ก.
คำกริยา /Kam ,gri-ja:/ [คำ /Kam/] (Abk.) ก.
• Im Allgemeinen teilen wir Verben in zwei Gattungen auf, nämlich in Transitive und Intransitive.
  โดยทั่วไปเราแบ่งกริยาออกเป็นสองชนิดได้แก่สกรรมกริยาและอกรรมกริยา /
  โดยทั่วไปเราแบ่งคำกริยาออกเป็นสองชนิดได้แก่สกรรมกริยาและอกรรมกริยา
• Es gibt nicht wenige Verben, die sowohl Transitive als auch Intransitive sein können.
  มีกริยาเป็นจำนวนไม่น้อยที่สามารถเป็นได้ทั้งสกรรมกริยาและอกรรมกริยา /
  มีคำกริยาเป็นจำนวนไม่น้อยที่สามารถเป็นได้ทั้งสกรรมกริยาและอกรรมกริยา
• Dies ist ein weiteres Verb, das man kennen sollte.
  นี่คือกริยาอีกคำหนึ่งที่ควรรู้จัก / นี่คือคำกริยาอีกคำหนึ่งที่ควรรู้จัก
• Bilde ein Wort mit dem Verb gehen. แต่งคำกับกริยาไป / แต่งคำกับคำกริยาไป
• Das Wort war kommt von dem Verb sein. คำว่า war มาจากกริยา sein / คำว่า war มาจากคำกริยา sein
• ein Verb konjugieren ผันกริยา / ผันคำกริยา
• ein Verb im Präsens konjugieren ผันกริยาในปัจจุบันกาล / ผันคำกริยาในปัจจุบันกาล
• regelmäßige Verben กริยาผันตามปกติ / คำกริยาผันตามปกติ
• ein transformatives Verb ein Verb, das den Wechsel von einem Zustand in einen anderen bezeichnet
  กริยาแสดงการเปลี่ยนแปลง / คำกริยาแสดงการเปลี่ยนแปลง
• ein Verb mit Nominalfunktion กริยาสภาวมาลา /,gri-ja: ,sa-Pa:-’wa-ma:-la:/