Junge

(1) (m.) männl. Kind1
เด็กชาย /,dek tscha:i/ [คน /Kon/]
เด็กผู้ชาย /,dek ˆPu: tscha:i/ [คน /Kon/]
• Dieser Junge ist ein Einzelkind. เด็กชายคนนี้เป็นลูกโทน / เด็กผู้ชายคนนี้เป็นลูกโทน
• Beide Jungen gehen ungern zur Schule.
  เด็กชายทั้งสองคนไม่ชอบไปโรงเรียน / เด็กผู้ชายทั้งสองคนไม่ชอบไปโรงเรียน
• Er ist noch ein ganz kleiner Junge. เขายังเป็นเด็กชายเล็กๆ / เขายังเป็นเด็กผู้ชายเล็กๆ
• ein fünfjähriger Junge เด็กชายอายุห้าขวบ / เด็กชายอายุห้าปี / เด็กผู้ชายอายุห้าขวบ / เด็กผู้ชายอายุห้าปี

(2) (m.) (ugs.) junger Mann
ชายหนุ่ม /tscha:i ,num/ [คน /Kon/]
• Jungs lugen gern auf die Brust junger Mädchen. ชายหนุ่มชอบมองหน้าอกของหญิงสาว

(3) (n.) (Zoologie) neugeborenes, noch nicht ausgewachsenes Tier
ลูก /ˆlu:k/ [ตัว /tu:a/]
• das Junge eines Bären ลูกหมี

(4) (m.) (ugs.) Bube1 (Karte1)
แจ็ก / แจ็ค / แจ๊ก / แจ๊ค /‘dschäk/* [ตัว /tu:a/]